Ian Anderson & Jethro Tull

Stand Up 1969

Ik herinner mij het album Stand Up van Jethro Tull uit 1969 nog als de dag van gisteren. Muzikale herinneringen hebben geen last van de milleniumbug. De unieke combinatie van rock, folk, klassieke muziek van de Schotse band Jethro Tull sprak toen al tot mijn muzikale verbeelding. Dit was echt originele muziek en goede muziek blijft. 

Ian Anderson 14 juli in Córdoba

Toevallig hoorde ik op de radio een aankondiging van het Festival de la Guitarra in Córdoba nu in juli. Ik keek meteen op de website van dit festival en zoals gewoonlijk zijn er ieder jaar grote namen op gebied van de gitaar te zien. Zowel klassieke gitaar, flamenco, folk, jazz, blues en categorieën die niet in vakje te zetten zijn zoals deze Ian Anderson staan op de affiche van dit prestigieuze gitaar festival.

Een voorproefje, "Thick as a brick" zoals Ian Anderson zelf zegt, onmogelijk te begrijpen tekst...

Really don't mind if you sit this one out.

My words but a whisper -- your deafness a shout.

I may make you feel but I can't make you think.

Your sperms in the gutter -- your loves in the sink.

So you ride yourselves over the fields and

You make all your animal deals and

Your wise men don't know how it feels to be thick as a brick.

And the sand-castle virtues are all swept away in

The tidal destruction

The moral melee.

The elastic retreat rings the close of play as the last wave uncovers

The newfangled way.

But your new shoes are worn at the heels and

Your suntan does rapidly peel and

Your wise men don't know how it feels to be thick as a brick.

Muzikale groeten van

Wim

Gitaar Trio

Mijn kleine gitaartrio ;-)

Gitaar, hemels instrument

Ik heb besloten op deze blog anairmuziek extra aandacht te geven aan "de gitaar". Dat hemels instrument, wonderbaarlijk veelzijdig, eenvoudig en toch complex, klankkast vol tegenstrijdigheden. Van klassiek tot heavy metal, van jazz tot funk, van blues tot country, van folk tot rock, van flamenco tot reggae, van samba tot rumba ....alle registers gaan open, alle stijlen, alles kan op dat ene op zich eenvoudige instrument, gitaar genoemd, gespeeld worden.
Op de wereld is de gitaar het meest verkochte instrument in de muziekindustrie en het is sinds de jaren zestig alleen maar populairder geworden, betaalbaarder en gemakkelijker om te beginnen leren spelen. Ikzelf leerde het spelen van mijn zus en dat was in de volle punkperiode toen de Sex Pistols met "Anarchy in the UK" de charts veroverden. Ik wou dus snel een elektrische gitaar, maar ik ontdekte later dat er ook in de akoestische gitaren heel wat muziek zit.

Het beroemde gitaartrio

Toen ik voor het eerst het befaamde gitaartrio hoorde: Paco de Lucia, Al Di Meola en John Mc Laughlin was dat echt een WOW-ervaring. De drie gitaristen kwamen uit verschillende muzikale achtergronden en veroverden de wereld eind jaren zeventig, begin jaren tachtig. Oorspronkelijk was het eigenlijk Paco de Lucia, John Mc Laughlin en Larry Coryell. Na enige tijd werd Larry Coryell opgevolgd door Al Di Meola en maakten ze samen 3 albums. Het nummer dat me altijd is bijgebleven van toen is "Mediterranean sundance". Elk van de gitaristen speelt zijn eigen stijl op akoestische gitaar en zo ontstond de "nieuwe" mengeling van flamenco, jazz en folk. Dat waren voor mij de akoestische guitar heroes. Uniek en nog zelden geëvenaard dacht ik, enkel gitaar, instrumentaal zo een groot publiek kunnen bereiken. Voor wie het nooit gehoord heeft, of voor wie het nog eens wil horen en zien hier een YouTube link met een optreden uit 2006 van het beroemde gitaartrio.
Veel gitaar-luisterplezier
Guillermo
p.s. de foto hierboven is van mijn persoonlijke gitaar trio (Fender Mustang, Ibanez AC90 en Duquesa modelo Estudio) niet zo indrukwekkend maar ze hebben mij al vele uren speelplezier bezorgd ;-)

http://anairmusic.blogspot.com/2241.txt
j0f9J@#333332Faf23f@#JP@#F!331

Flamenco, de ziel van Spanje

Fernanda de Utrera en Diego del Gastor

Wat is Flamenco?
In het Engels: Flamenco, the Soul of Spain. Over Flamenco schrijven is niet gemakkelijk maar zo moeilijk is het nu ook weer niet.Voor mij is het wat Soul is voor Amerika, vandaar mijn titel: de ziel van Spanje.
De definitie van Flamenco is eigenlijk heel eenvoudig. Flamenco is "Cante Jondo" niets meer niets minder. Zo definieert José Mercé (zie video Mammy blue) het en het is een simpele definitie, maar dat is meestal het beste.

Pure flamenco is Cante Jondo
Wat "Cante Jondo" dan is zullen sommigen zich dan wel afvragen....Dat heb ik even opgezocht in het excellente boek dat ik cadeau kreeg in Ronda van het toerismebureau "Guía del Flamenco de Andalucía".
Cante Jondo is de meest diepe, karaktervolle expressieve, krachtige stijl die op een levendige manier gevoelens uitdrukt. Dat kunnen gevoelens van vreugde, verdriet, verlies, eenzaamheid, woede enz. zijn. In de flamenco zang is er een heel brede waaier aan soorten "palos", dat zijn ritmische en melodische patronen, om dit uit te drukken.

Flamenco is er in vele "palos"
Door deze veelzijdigheid aan soorten palos is het niet te verwonderen dat er met de jaren heel wat fusie gebeurd is tussen flamenco en andere muzieksoorten. We kunnen stellen dat het zowat in de jaren zeventig is begonnen met Paco de Lucia en Camarón die gingen experimenteren met andere muziekgenres. Jazz, Rock en later hadden we Ketama die met Afrikaanse muziek "fusion" ging doen en nog later bijvoorbeeld met "Souleria" van Pitingo.
De "pure" flamenco, om het zo maar te noemen is een genre dat niet zoveel mensen echt kennen. Een mooi voorbeeld hieronder. De stijl (palo) is bulerías. Die wordt normaal in een 6/8 ritme gespeeld, dat heten ze dan het ritme "el compás".
De gitarist Diego del Gastor en Fernanda de Utrera in één van de zeldzame opnames die overgebleven zijn uit die jaren.

Muzikale groetjes
Guillermo