Kennis en vreugde delen over muziek in al zijn aspecten|live|op CD|film|documentaire|muziek DVD's| weetjes over liedjes en melodietjes Geef ne keer een air muziek!
vrijdag 11 juli 2025
ONZE TAAL > Meertalige liedteksten
Vivre - Laat me
Ik zal m'n vrienden niet vergeten ...
Liedjes waarin meerdere talen voorkomen zijn er wel meer. Dit is er wel eentje dat ver boven alle andere uitsteekt.
Ik wist lange tijd niet dat dit lied dat in de Lage Landen bekend werd door Ramses Shaffy een bewerking was van 'Vivre'.
Alderliefste heeft dat prachtig voor elkaar gekregen.
De tekst:
Moi qui ai vécu sans scrupules
Je devrais mourir sans remords
J'ai fait mon plein de crépuscules
Je n'devrais pas crier "encore"
Moi le païen, le pauvre diable
Qui prenait Satan pour un Bleu
Je rends mon âme la tête basse
La mort me tire par les cheveux
Vivre, vivre
Même sans soleil, même sans été
Vivre, vivre
C'est ma dernière volonté
Ik zal m'n vrienden niet vergeten
Want wie me lief is, blijft me lief
En waar ze wonen moest ik weten
Maar ik verloor hun laatste brief
Ik zal ze heus wel weer ontmoeten
Misschien vandaag, misschien over een jaar
Ik zal ze kussen en begroeten
Komt vanzelf weer voor elkaar
Laat me (vivre), laat me (vivre)
Laat me m'n eigen gang maar gaan
(Même bancal, même à moitié)
Laat me, vivre, vivre, laat me
Ik heb het altijd zo gedaan
Je vois de la lumière noire
C'est ce qu'a dit le père Hugo
Moi qui ne pense pas à l'histoire
Je manque d'esprit d'à-propos Voorlopig blijf ik nog jouw zanger
Jouw zwarte schaap, jouw trouwe fan
Ik blijf nog lang, en liefst nog langer
Maar laat mij blijven wie ik ben
(Vivre) Laat me, (vivre) laat me
(Quand faut y aller, il faut y aller)
Laat me m'n eigen gang maar gaan
Laat me, vivre, (vivre) laat me
Ik heb het altijd zo gedaan
(Vivre) Laat me, (vivre) laat me
(En plein soleil, en plein été)
M'n eigen gang maar gaan
(Vivre) Laat me, (vivre) laat me
C'est ma dernière volonté
Ik heb het altijd zo gedaan
donderdag 10 juli 2025
Je ne suis pas d'ici .... Waar kom je vandaan?
https://www.mixcloud.com/wim-jonckheere/je-suis-pas-dici/
Soms vragen medemensen bij een ontmoeting: "Waar kom je vandaan?"
Hier in Frankrijk merken ze meteen aan ons accent dat we niet van hier zijn.
Meestal zeg ik dan 'de Belgique'. Ik kom uit België, je suis néerlandais. Soms verstaan ze dat als 'irlandais', uit Ierland.
Dan volgt een korte uitleg over La Belgique, met 3 talen: Nederlands, Frans en Duits.
Van Flamands en Wallons hebben de Fransen meestal wel al gehoord, maar dat er ook nog een stukje Duitstalig België is, dat weten er weinig.
Kortom: Je ne suis pas d'ici.
En dan denk ik bij mezelf, ben ik nu een vreemdeling, un étranger, een buitenlander die in het binnenland van Frankrijk woont. Tja, het is me wat.
We kunnen ook zeggen dat we uit Spanje komen, dat was in 2016 en toen we hier aankwamen reden we met een autootje met Spaanse nummerplaten. We werden dan ook eens tegengehouden door de douane onderweg naar België met de vraag wat we van plan waren.
Soms zeg ik dat we klimaatvluchtelingen zijn, het werd ons wat te extreem in Zuid-Spanje. Nu is het als opgeschoven naar Zuid-Frankrijk ....
Wat muziek betreft heb ik wel een uitgebreide smaak, o.a. Franse muziek zoals de hierbovenvermelde playlist/podcast of Mixcloud post met als titel
JE NE SUIS PAS D'ICI
Veel luisterplezier!
Geef maar ne keer nen air muziek :D
vrijdag 8 mei 2015
Martirio en Paco de Lucía
Martirio en Paco de Lucía
Twee interessante reportages die je via Youtube kunt zien:
Martirio
In februari was op RTV.es, de officiële Spaanse tv-zender een mooie documentaire te zien over Martirio, de veelzijdige Spaanse zangeres die onlang een mooi album uitbracht samen met haar zoon Raúl Rodríguez Quiñones en die vooral ook bekend is als de gitarist van de groep Son de la Frontera.
Trailer van de documentaire over Martirio
De integrale documentaire van ongeveer 1 uur
Trailer van de documentaire over Martirio
De integrale documentaire van ongeveer 1 uur
Paco de Lucia
Er bestond al een goede documentaire film over Paco de Lucia 'Francisco Sánchez: Paco de Lucía' (Francisco is zijn echte naam en in Spanje zeggen ze altijd Paco tegen mannen die de naam Francisco dragen), maar nu is er een recente documentaire die net voor hij gestorven is werd opgenomen. De documentaire heet 'La búsqueda' (de zoektocht) en is het werk van zijn jongste zoon die cineast is.
Ik heb de documentaire gezien in een vol forum in de Fnac in Málaga en kan de DVD absoluut aanraden voor de fans van Paco de Lucía. Het is mooi en uiteraard met prachtige muziek. Vooral interessant is de manier waarop Paco zelf eigenlijk over alle muzikale thema's vertelt.
donderdag 5 juli 2012
Ian Anderson & Jethro Tull
Stand Up 1969
Ik herinner mij het album Stand Up van Jethro Tull uit 1969 nog als de dag van gisteren. Muzikale herinneringen hebben geen last van de milleniumbug. De unieke combinatie van rock, folk, klassieke muziek van de Schotse band Jethro Tull sprak toen al tot mijn muzikale verbeelding. Dit was echt originele muziek en goede muziek blijft.
Ian Anderson 14 juli in Córdoba
Toevallig hoorde ik op de radio een aankondiging van het Festival de la Guitarra in Córdoba nu in juli. Ik keek meteen op de website van dit festival en zoals gewoonlijk zijn er ieder jaar grote namen op gebied van de gitaar te zien. Zowel klassieke gitaar, flamenco, folk, jazz, blues en categorieën die niet in vakje te zetten zijn zoals deze Ian Anderson staan op de affiche van dit prestigieuze gitaar festival.
Een voorproefje, "Thick as a brick" zoals Ian Anderson zelf zegt, onmogelijk te begrijpen tekst...
Really don't mind if you sit this one out.
My words but a whisper -- your deafness a shout.
I may make you feel but I can't make you think.
Your sperms in the gutter -- your loves in the sink.
So you ride yourselves over the fields and
You make all your animal deals and
Your wise men don't know how it feels to be thick as a brick.
And the sand-castle virtues are all swept away in
The tidal destruction
The moral melee.
The elastic retreat rings the close of play as the last wave uncovers
The newfangled way.
But your new shoes are worn at the heels and
Your suntan does rapidly peel and
Your wise men don't know how it feels to be thick as a brick.
Muzikale groeten van
Wim
donderdag 28 juni 2012
Vakantie! Ideaal moment om gitaar te leren spelen
Gitaar leren spelen online
Nu de vakantie voor de deur staat geef ik hieronder een aantal tips met leerrijke video's over hoe je gitaar kan beginnen spelen. De eerste kennismaking met de elektrische gitaar was bij mij ook in de vakantie en je kan natuurlijk wel iemand vinden die het jou wil leren, maar die gaat dan ook misschien op vakantie en het is belangrijk, vooral in het begin, dat je blijft oefenen.Dan zij het internet en talrijke video's die je er kan vinden kan je al een heel eind op weg geraken.
Hierbij de eerste stappen dus via de methode van Jamplay, wellicht de grootste speler op het vlak van gitaarlessen. Heel duidelijke video's, wel in het Engels, maar dat zal voor de beginnende rockster geen probleem zijn zeker? Een hele reeks lessen zijn te bekijken zowel voor elektrische als voor akoestische gitaar. Van beginnen tot gevorderde, in alle mogelijke stijlen: blues, rock, funky, jazz, heavy metal ....
Veel speel en kijkplezier!
zaterdag 16 juni 2012
Piratenzenders
![]() |
| Piraten radio|The Boat that Rocked |
Er is muziek te horen van The Kinks, The Who, The Small Faces en Amerikaanse soul en rockmuziek uit die tijd.
Ik heb goede muzikale herinneringen uit die tijd overgehouden en vooral The Kinks is nog steeds een van mijn favoriete groepen in pop en rockmuziek.
Is er eens niets op TV, hou je van goede muziek en wil je eens goed kunnen lachen met de capriolen van de DJs en van de hilarische Bill Nighy die de rol speelt van Quentin, de baas van Radio Rock.
Doctor Dave is de grappigste en wordt gespeeld door Nick Frost
De kritieken op de film waren nogal verdeeld, afhankelijk van de muzikale smaak van de schrijvers wellicht.
Ik vind het een schitterende muzikale komedie en het blijft natuurlijk een mooie herinnering, die tijden, van Radio Noordze, Caroline, Veronica, wie kent ze nog? Hoeveel uren hebben we daar niet naar geluisterd....
Oei Oei Oei, wat ben ik weer nostalgisch....
Muzikale groeten
woensdag 13 juni 2012
G I B S O N guitars on my T shirt
![]() |
| Een Gibson Firebird V Polaris White |
Was net aan het luisteren naar het leuke liedje van Gruppo Sportivo, dat begint met G I B S O N, guitars on my T-Shirt, I play the blues and I think I've got the most expensive Firebird. Gitaristen weten wel waar dit over gaat, voor de andere mensen een woordje uitleg.
Wanneer je begint met elektrische gitaar kom je onvermijdelijk de twee grootste merken tegenover elkaar tegen, namelijk Gibson en Fender. Om het simpel te stellen zou je kunnen zeggen, kies je voor een VW of voor een Toyota, nu ja, de vergelijking gaat misschien niet op omdat het over Europees tegenover Japans gaat en zowel Gibson als Fender zijn origineel Amerikaanse merken, maar wat ik wil zeggen is dat het ook in de gitaarwereld heel veel rond het imago van een merk gaat.
Ikzelf heb een Fender gitaar en ben daar zeer tevreden over en wat Gibson betreft zou ik zeggen, ook fantastische gitaren. Het zijn allebei super goede merken en ze hebben in de loop der jaren allebei al betere en mindere modellen geproduceerd.
Sinds de jaren zestig, toen het allemaal zowat in een stroomversnelling begon te komen zijn er zowel van Fender als van Gibson prachtige exemplaren op de markt gekomen. Kijken en genieten van het design zou ik zeggen en van de fantastische sound. Vergelijk de Gibson Firebird tegenover de Fender Stratocaster.
De Gibson Firebird
De Fender Stratocaster
en hoe die bespeeld werd door niemand minder dan de legendarische Jimi HendrixMet elektrische gitaren is het natuurlijk ook zo dat veel afhangt van de effecten die gebruikt worden en met welke versterker er gespeeld wordt, maar de finale factor is uiteindelijk toch de hand van de meester, die het instrument bespeelt met klasse en gevoel, zoals beide gitaristen hierboven doen, Jimi Hendrix en Johnny Winter.
Veel muzikale groeten van
Wim
dinsdag 5 juni 2012
Gitaar Trio
| Mijn kleine gitaartrio ;-) |
Gitaar, hemels instrument
Ik heb besloten op deze blog anairmuziek extra aandacht te geven aan "de gitaar". Dat hemels instrument, wonderbaarlijk veelzijdig, eenvoudig en toch complex, klankkast vol tegenstrijdigheden. Van klassiek tot heavy metal, van jazz tot funk, van blues tot country, van folk tot rock, van flamenco tot reggae, van samba tot rumba ....alle registers gaan open, alle stijlen, alles kan op dat ene op zich eenvoudige instrument, gitaar genoemd, gespeeld worden.Op de wereld is de gitaar het meest verkochte instrument in de muziekindustrie en het is sinds de jaren zestig alleen maar populairder geworden, betaalbaarder en gemakkelijker om te beginnen leren spelen. Ikzelf leerde het spelen van mijn zus en dat was in de volle punkperiode toen de Sex Pistols met "Anarchy in the UK" de charts veroverden. Ik wou dus snel een elektrische gitaar, maar ik ontdekte later dat er ook in de akoestische gitaren heel wat muziek zit.
Het beroemde gitaartrio
Veel gitaar-luisterplezier
Guillermo
p.s. de foto hierboven is van mijn persoonlijke gitaar trio (Fender Mustang, Ibanez AC90 en Duquesa modelo Estudio) niet zo indrukwekkend maar ze hebben mij al vele uren speelplezier bezorgd ;-)
http://anairmusic.blogspot.com/2241.txt
j0f9J@#333332Faf23f@#JP@#F!331
zaterdag 14 april 2012
Muziek en Film van Pedro Almodóvar
Resistiré, de hit die Almodovar terug in de aandacht bracht
Gisteren en nu nog steeds, bleef het liedje "Resistiré" van El Duo Dinamico maar in ons hoofd spelen. Je kent dat wel "Er zit een liedje in m'n hoofd"....Naar aanleiding daarvan besloten we nog maar eens naar onze DVD van "Atamé" te kijken van Pedro Almódovar, de bekende Spaanse regisseur. De film eindigt met een mooie scène waarin Riki & Marina (Antonio Banderas en Victoria Abril) in de auto het liedje Resistiré beluisteren en meezingen samen met de zus van Marina die gespeeld wordt door Loles León.Pedro Almodóvar (accent op de do) is een buitengewone Spaanse regisseur die ook de soundtrack van zijn films met bijzondere muziek kleurt. Het liedje dat uit de jaren 80 komt denk ik kreeg opnieuw door de film uit 1990 de volle aandacht en het is nu nog steeds een heel bekend en populair liedje in Spanje. De tekst gaat over het feit dat je alle problemen kan weerstaan (resistir) en is een hart onder de riem voor vele mensen die het moeilijk hebben en hadden door allerlei omstandigheden: liefdesperikelen, financiële problemen, depressies, verlies, uitzichtloze situaties, verdriet enz. Het wordt dan ook heel veel aangevraagd op vele radiozenders om mensen op te monteren. Je zou het kunnen zien als de Spaanse versie van de hit "I will survive".
Atamé-Bind me vast!-Tie me up, tie me down
Over de film Atamé (letterlijk: bind me vast!), bekend onder de Engelse titel "Tie me up, Tie me Down", valt ook heel veel te vertellen.
Labels:
Almodovar,
DVD,
film,
filmmuziek,
Resistiré,
soundtrack
zondag 25 maart 2012
Mägo de Oz Spaanse folkmetal
![]() |
| Mägo de Oz album Belfast |
Eerbetoon aan "Damas Negras"
Het nummer is een eerbetoon aan alle rockmeiden die vaak niet begrepen worden en die anders zijn dan de meeste vrouwen of meisjes. Vaak moeten die "Damas Negras" -de zwarte dames- strijden om geaccepteerd te worden in de samenleving omdat ze anders zijn vanwege hun look en affectie voor de heavy rock muziek.
Oorspronkelijke titel "Lady in Black" van Uriah Heep
Het nummer is een cover van Uriah Heep, rock band uit de jaren zeventig en is al in vele versies uitgebracht, waarbij zelfs een versie met Gregoriaans gezang. Wie kent ze nog? Uriah Heep, ik herinner me nog de hit "Easy Livin'", dat is ook al heel wat jaren geleden !
Mägo de Oz bracht hun versie van "Lady in Black", in het Spaans dan,uit op het album "Belfast" uit 2004. Een mooie CD met een bijzondere combinatie van Keltische muziek en heavy metal.
dinsdag 20 maart 2012
Flamenco, de ziel van Spanje
![]() |
| Fernanda de Utrera en Diego del Gastor |
In het Engels: Flamenco, the Soul of Spain. Over Flamenco schrijven is niet gemakkelijk maar zo moeilijk is het nu ook weer niet.Voor mij is het wat Soul is voor Amerika, vandaar mijn titel: de ziel van Spanje.
De definitie van Flamenco is eigenlijk heel eenvoudig. Flamenco is "Cante Jondo" niets meer niets minder. Zo definieert José Mercé (zie video Mammy blue) het en het is een simpele definitie, maar dat is meestal het beste.
Pure flamenco is Cante Jondo
Wat "Cante Jondo" dan is zullen sommigen zich dan wel afvragen....Dat heb ik even opgezocht in het excellente boek dat ik cadeau kreeg in Ronda van het toerismebureau "Guía del Flamenco de Andalucía".
Cante Jondo is de meest diepe, karaktervolle expressieve, krachtige stijl die op een levendige manier gevoelens uitdrukt. Dat kunnen gevoelens van vreugde, verdriet, verlies, eenzaamheid, woede enz. zijn. In de flamenco zang is er een heel brede waaier aan soorten "palos", dat zijn ritmische en melodische patronen, om dit uit te drukken.
Flamenco is er in vele "palos"
Door deze veelzijdigheid aan soorten palos is het niet te verwonderen dat er met de jaren heel wat fusie gebeurd is tussen flamenco en andere muzieksoorten. We kunnen stellen dat het zowat in de jaren zeventig is begonnen met Paco de Lucia en Camarón die gingen experimenteren met andere muziekgenres. Jazz, Rock en later hadden we Ketama die met Afrikaanse muziek "fusion" ging doen en nog later bijvoorbeeld met "Souleria" van Pitingo.
De "pure" flamenco, om het zo maar te noemen is een genre dat niet zoveel mensen echt kennen. Een mooi voorbeeld hieronder. De stijl (palo) is bulerías. Die wordt normaal in een 6/8 ritme gespeeld, dat heten ze dan het ritme "el compás".
De gitarist Diego del Gastor en Fernanda de Utrera in één van de zeldzame opnames die overgebleven zijn uit die jaren.
Guillermo
donderdag 15 maart 2012
Oh mammy Blue
Oh nostalgie, daar gaan we weer....Daarnet hoorde ik op Cadena Nostalgia, onze keukenradio staat vastgeroest op die leuke retrozender, terug het liede Mammy Blue. Het was natuurlijk de Spaanse versie, zoals meestal, zo horen we hier heel wat bekende liedjes en melodietjes maar dan met de Spaanse tekst.
Mammy Blue is origineel geschreven in het Frans, door de Hubert Giraud. Het werd een internationale hit in het begin van de jaren zeventig in de versie van de Top Pops, een Spaanse groep uit Madrid.
Omdat de versie van Nicoletta veel minder bekend is hierbij de Youtube Video van deze Franse zangeres.
Mammy Blue is in Spanje nog steeds een heel populair nummer en een paar jaar geleden bracht José Mercé, een bekende flamenco zanger hier, zijn versie uit van dit mooie gospel nummer.
Muzikale groetjes
Guillermo
Mammy Blue is origineel geschreven in het Frans, door de Hubert Giraud. Het werd een internationale hit in het begin van de jaren zeventig in de versie van de Top Pops, een Spaanse groep uit Madrid.
Mammy Blue is in Spanje nog steeds een heel populair nummer en een paar jaar geleden bracht José Mercé, een bekende flamenco zanger hier, zijn versie uit van dit mooie gospel nummer.
Guillermo
woensdag 29 februari 2012
Mongo Santamaria start de Afro Cubaanse Boogaloo
Lekker Lentemuziekje
Hoorde vandaag Watermelon Man in de versie van Mongo Santamaria. Dat is nu eens een lekker muziekje dat je direct dat lentegevoel geeft! Het is van 1962, dus ondertussen kan het ook bijna zijn 50ste verjaardag vieren. Ik kan me niet meer precies herinneren wanneer ik het voor het eerst heb gehoord. Ik ben geboren in 1961 en misschien heb ik het wel op de radio gehoord toen ik nog een heel klein klein kleutertje was. Het is in elk geval een klassieker en die Afro Cubaanse versie van Mongo Santamaria met de conga's en de blazers klinkt subliem, alsof het gisteren werd opgenomen.
De originele versie is van Herbie Hancock
Origineel werd het nummer Watermelon Man geschreven door Herbie Hancock en het stond op zijn debuut album bij Blue Note Records "Takin' Off" uit 1962 ook. De piano riff is simpel en onweerstaanbaar groovy en het is niet te verwonderen dat het tot een feestje leidde toen het de eerste keer gespeeld werd met de groep van Mongo Santamaría. Sommigen beweren dat dit de start was van de Boogaloo.
Wat is boogaloo?
Dat is een muziekstijl die populair werd in de jaren zestig in New York City. Het is een samensmelting van soul, rhythm and blues met Cubaanse mambo en son stijlen. De typische instrumenten zijn: piano, conga, trompet, trombone, basgitaar, contrabas, gitaar, bongo, conga, saxofoon, timbales en güiro, het percussie-instrument met het raspende geluid. Eén van de favorieten van mijn vrouwtje. Ik draag deze video dan ook op aan mijn liefste Tuut!
Als eerbetoon aan de componist voeg ik er ook een veel recentere versie bij van Herbie Hancock himself.
Veel luisterplezier en tot een volgende
air muziek
Wim
zondag 12 februari 2012
Bigband Muziek
De muziek van "Big Bands", grote orkesten, is altijd al populair geweest. Ze zijn ontstaan in Amerika, rond de jaren dertig. Jazz en swing hebben er veel mee te maken. Count Basie, Duke Ellington, Louis Armstrong, The Glenn Miller Orchestra, Dizzy Gillespie, allemaal min of meer bekende namen die verwant zijn met de Big Band muziek.
Een big band bestaat uit twaalf tot vijfentwintig muzikanten, vooral veel koperblazers, trompetten, trombone, saxofoons en een ritmesectie. Verder komt er dan ook nog gitaar, piano en contrabas bij.
In de rockmuziek konden we de laatste jaren ook Brian Setzer van de Straycats met een bigband beluisteren en ook de zanger Barry Hay van de Nederlandse rockband Golden Earring was te zien en te horen met een gerenommeerde bigband.
De schelle schetterende klanken van de blazers, saxofoons, trompetten, trombones spreken nog steeds veel mensen aan. Of het nu jazz, rock of latin is, als het maar swingt! Je komt zo weer "In the Mood" als je die oude opnames ziet van Bert Kaempfert "That Happy Feeling".
Feel happy!
Muzikale groetjes
Wim
Een big band bestaat uit twaalf tot vijfentwintig muzikanten, vooral veel koperblazers, trompetten, trombone, saxofoons en een ritmesectie. Verder komt er dan ook nog gitaar, piano en contrabas bij.
In de rockmuziek konden we de laatste jaren ook Brian Setzer van de Straycats met een bigband beluisteren en ook de zanger Barry Hay van de Nederlandse rockband Golden Earring was te zien en te horen met een gerenommeerde bigband.
De schelle schetterende klanken van de blazers, saxofoons, trompetten, trombones spreken nog steeds veel mensen aan. Of het nu jazz, rock of latin is, als het maar swingt! Je komt zo weer "In the Mood" als je die oude opnames ziet van Bert Kaempfert "That Happy Feeling".
Feel happy!
Muzikale groetjes
Wim
Labels:
bigband,
brian setzer,
saxofoons,
trombone,
trompetten
zaterdag 21 januari 2012
Speel nog eens La Bamba en Schud nog eens goed schat?
Het verband tussen Twist and Shout, La Bamba en Schud nog eens goed schat?
Bekend van The Beatles, Richie Valens en Raymond Van het Groenewoud.
Wat is het beste? Het origineel of de cover? Oordeel zelf en kijk eens naar de videos hieronder.
La Bamba is eigenlijk de gitaarrock versie van een Mexicaans volksliedje. Richie Valens, Ricardo Esteban "Richard" Valenzuela Reyens bracht het nummer in 1958 uit en het werd een buitengewoon succes. In Vlaanderen kenden we La Bamba als de "kusjesdans".
In 1987 kwam de film "La Bamba" uit. In La Bamba wordt het levensverhaal met het tragische einde verteld van Richie Valens. De veelbelovende latino-rocker verongelukte samen met Buddy Holly en The Big Bopper toen ze met een vliegtuigje dat hen naar Fargo, North Dakota moest brengen in een sneeuwstorm terechtkwamen en neerstortten.
Het nummer La Bamba is meer dan duidelijk de inspiratie van "Twist and Shout" van The Beatles die het nummer "Shake it up, baby" van de Top Notes hiermee coverden in 1961.
Vele jaren later speelt Raymond Van het Groenewoud het bekende nummer in zijn versie "Schud nog eens goed schat". Dit verscheen op het album Mr. Raymond van 2005.
Zo zie je maar, klassiekers blijven goed, in alle mogelijke versies nietwaar?
Een video van Raymond is niet direct te vinden, het nummer staat op de CD Mr. Raymond; voor de fans, een dubbele CD.
De vertaling van Raymond is wel heel goed gedaan vind ik.
De versie van de Top Notes van "Twist and Shout", zogezegd de originele.... valt nogal tegen eigenlijk.
MUZIKALE GROETJES
Wim
Bekend van The Beatles, Richie Valens en Raymond Van het Groenewoud.
Wat is het beste? Het origineel of de cover? Oordeel zelf en kijk eens naar de videos hieronder.
La Bamba is eigenlijk de gitaarrock versie van een Mexicaans volksliedje. Richie Valens, Ricardo Esteban "Richard" Valenzuela Reyens bracht het nummer in 1958 uit en het werd een buitengewoon succes. In Vlaanderen kenden we La Bamba als de "kusjesdans".
In 1987 kwam de film "La Bamba" uit. In La Bamba wordt het levensverhaal met het tragische einde verteld van Richie Valens. De veelbelovende latino-rocker verongelukte samen met Buddy Holly en The Big Bopper toen ze met een vliegtuigje dat hen naar Fargo, North Dakota moest brengen in een sneeuwstorm terechtkwamen en neerstortten.
Het nummer La Bamba is meer dan duidelijk de inspiratie van "Twist and Shout" van The Beatles die het nummer "Shake it up, baby" van de Top Notes hiermee coverden in 1961.
Vele jaren later speelt Raymond Van het Groenewoud het bekende nummer in zijn versie "Schud nog eens goed schat". Dit verscheen op het album Mr. Raymond van 2005.
Zo zie je maar, klassiekers blijven goed, in alle mogelijke versies nietwaar?
Een video van Raymond is niet direct te vinden, het nummer staat op de CD Mr. Raymond; voor de fans, een dubbele CD.
De vertaling van Raymond is wel heel goed gedaan vind ik.
De versie van de Top Notes van "Twist and Shout", zogezegd de originele.... valt nogal tegen eigenlijk.
MUZIKALE GROETJES
Wim
zondag 18 december 2011
Wishlist Fnac Spanje WE WISHLIST A MERRY XMAS
Bij de Fnac in Spanje is een leuke eindejaarsactie die heet "We Wishlist A Merry Christmas".
Ik waag mijn kans om voor 2012 euro aan tegoed te winnen bij de Fnac hier in Spanje.
Er zijn twee categorieën deelnemers, gewoon via Facebook en andere voor mensen met een Blog.
Hierbij mijn Fnac Wishlist, voor muziek, film, technologie en andere cultuurliefhebbers.
Groeten aan alle vrienden en collega's uit mijn Fnac België tijd!
Ik waag mijn kans om voor 2012 euro aan tegoed te winnen bij de Fnac hier in Spanje.
Er zijn twee categorieën deelnemers, gewoon via Facebook en andere voor mensen met een Blog.
Hierbij mijn Fnac Wishlist, voor muziek, film, technologie en andere cultuurliefhebbers.
Groeten aan alle vrienden en collega's uit mijn Fnac België tijd!
WISHLIST MERRY XMAS
- Line 6 audio USB interface om lekker met Garageband te spelen op de Mac of PC: 198,99 €
- Voor de Soul & Funketeers, boek met Funk & Soul covers : 29,99 €
- Onvergetelijke Humor met Mr Bean en zijn beertje DVD pack : 49,99 €
- Line 6 gitaarversterker Spider IV om met de Fender Mustang te funken:125,95 €
- Sinn 7 Midi USB Klavier voor Mac & PC : 188,99 €
- Jamiroquai Live at Montreux Blu-Ray DVD : 24,99 €
- Sony-BDPS380-BluRay DVD speler met 2 usb poorten : 119 €
- Mamma Mia de film Blu-ray en gewoon : 19,99 €
- De excellente MacBook Pro : 1149 €
- Hohner Melodica in een hip kleurtje geeft een airmuziek zonder eletriek: 39,99
Labels:
DVD,
fnac,
funk muziek,
humor,
merry xmas,
wishlist
zaterdag 19 november 2011
Blues Film The Road to Memphis
Bluesliefhebbers opgelet! Als je deze film nog niet gezien hebt, zeker eens doen.
In the film "The Road to Memphis" uit de serie van "The Blues" gepresenteerd door Martin Scorcese uit 2003 wordt het verhaal verteld, met veel muziek erbij, van de muzikale odyssee van blueslegende B.B. King.
Het is een ode aan Memphis, de stad waar een nieuwe bluesstijl ontstond.
Ik kreeg de DVD cadeau in de videotheek waar we vaak films gingen halen in Ronda. De titel hier in Spanje is "Camino a Memphis", de weg naar Memphis. Het is een film in documentaire stijl van Richard Pearce.
In de film zijn heel wat goede bluesmuzikanten te horen en te zien. Verder zitten er ook archief beelden in van oude opnames met Howlin' Wolf en Rufus Thomas.
Optredens van B.B. King, Bobby Rush, Rosco Gordon en Ike Turner maken dat de film een aangename afwisseling kent van verhaal en muziek.
Blues en Rhythm' n Blues leerde ik kennen dank zij de uitgebreide kennis en platencollectie van vriend muzikant Geert Vergauwe. In het jeugdhuis in de tijd konden we genieten van de fantastische muziek van Bo Diddley waarvan hieronder nog een leuke video met zijn rechthoekige gitaar (Sevilla tijdens de Expo daar in 1992)verder leerden we ook T-Bone Walker, Albert Collins, Screamin' Jay Hawkins, John Lee Hooker, B.B. King en nog vele anderen kennen.
Leve The Blues!
In the film "The Road to Memphis" uit de serie van "The Blues" gepresenteerd door Martin Scorcese uit 2003 wordt het verhaal verteld, met veel muziek erbij, van de muzikale odyssee van blueslegende B.B. King.
Het is een ode aan Memphis, de stad waar een nieuwe bluesstijl ontstond.
Ik kreeg de DVD cadeau in de videotheek waar we vaak films gingen halen in Ronda. De titel hier in Spanje is "Camino a Memphis", de weg naar Memphis. Het is een film in documentaire stijl van Richard Pearce.
In de film zijn heel wat goede bluesmuzikanten te horen en te zien. Verder zitten er ook archief beelden in van oude opnames met Howlin' Wolf en Rufus Thomas.
Optredens van B.B. King, Bobby Rush, Rosco Gordon en Ike Turner maken dat de film een aangename afwisseling kent van verhaal en muziek.
Blues en Rhythm' n Blues leerde ik kennen dank zij de uitgebreide kennis en platencollectie van vriend muzikant Geert Vergauwe. In het jeugdhuis in de tijd konden we genieten van de fantastische muziek van Bo Diddley waarvan hieronder nog een leuke video met zijn rechthoekige gitaar (Sevilla tijdens de Expo daar in 1992)verder leerden we ook T-Bone Walker, Albert Collins, Screamin' Jay Hawkins, John Lee Hooker, B.B. King en nog vele anderen kennen.
Leve The Blues!
zaterdag 5 november 2011
Waar gebeurd, True Stories
True Stories van David Byrne
Als muziekliefhebber heb ik altijd al interesse gehad voor muziek in de film. Een bijzondere film met excellente muziek van Talking Heads is TRUE STORIES. De film kwam in 1986 uit en werd nooit een groot succes.
Nu wordt de film gezien als cult klassieker.
David Byrne speelt zelf de verteller in deze film van "True Stories", waar gebeurde verhalen uit de sensatiekranten in Amerika.
Combinatie van Kunst, Kitch, Humor en Muziek
De film is heel grappig en de muziek van de Talking Heads die dan ook op het album TRUE STORIES is verschenen is mooi verwerkt in het verhaal. Het speelt zich af in een fictief stadje in Texas waar de voorbereidingen getroffen worden voor het Special-ness festival.
Het zijn eigenlijk allemaal losse scenes met beelden uit het leven in Amerika, gebaseerd op dingen die echt gebeurd zijn. Merkwaardige mensen, gekke toestanden, hilarische situaties.
De modeshow die in de film te zien is bijvoorbeeld, balanceert tussen kunst en kitch, maar verder is het ook heel humoristisch.
Onmogelijke liefde
De acteur John Goodman is te zien in de muzikale rol van zijn leven waarin hij zijn liefde wil verklaren aan een vrouw die nooit uit haar bed wil komen. Een moeilijk geval, ja. John Goodman speelt Louis Fyne die ambities heeft als country & western zanger en hij zingt voor haar zijn lied. Zij kijkt vanuit bed op TV naar het optreden. Onmogelijke liefde, een veel gezien thema in de film.
Cowboy David Byrne
Met milde humor bekijkt cowboy David Byrne, de vreemdeling die alles observeert in het fictieve stadje in Texas, de rariteiten van de Amerikaanse maatschappij. Een kritische en tegelijk muzikale kijk op het leven in de USA. Een mooie parodie op Prince zit er ook in namelijk bij het nummer Wild Wild Life.
Hieronder een fragment uit de film van David Byrne True Stories, het nummer "Love for Sale"van Talking Heads. Liefde te koop in allerlei soorten. Video clip van excellente kwaliteit met heerlijke chocolade figuurtjes!
Het beste nummer uit True Stories
Voor mij, nog steeds het beste nummer van het album, uit de film is "City of Dreams".
De tekst begint zo:
Als muziekliefhebber heb ik altijd al interesse gehad voor muziek in de film. Een bijzondere film met excellente muziek van Talking Heads is TRUE STORIES. De film kwam in 1986 uit en werd nooit een groot succes.
Nu wordt de film gezien als cult klassieker.
David Byrne speelt zelf de verteller in deze film van "True Stories", waar gebeurde verhalen uit de sensatiekranten in Amerika.
Combinatie van Kunst, Kitch, Humor en Muziek
De film is heel grappig en de muziek van de Talking Heads die dan ook op het album TRUE STORIES is verschenen is mooi verwerkt in het verhaal. Het speelt zich af in een fictief stadje in Texas waar de voorbereidingen getroffen worden voor het Special-ness festival.
Het zijn eigenlijk allemaal losse scenes met beelden uit het leven in Amerika, gebaseerd op dingen die echt gebeurd zijn. Merkwaardige mensen, gekke toestanden, hilarische situaties.
De modeshow die in de film te zien is bijvoorbeeld, balanceert tussen kunst en kitch, maar verder is het ook heel humoristisch.
Onmogelijke liefde
De acteur John Goodman is te zien in de muzikale rol van zijn leven waarin hij zijn liefde wil verklaren aan een vrouw die nooit uit haar bed wil komen. Een moeilijk geval, ja. John Goodman speelt Louis Fyne die ambities heeft als country & western zanger en hij zingt voor haar zijn lied. Zij kijkt vanuit bed op TV naar het optreden. Onmogelijke liefde, een veel gezien thema in de film.
Cowboy David Byrne
Met milde humor bekijkt cowboy David Byrne, de vreemdeling die alles observeert in het fictieve stadje in Texas, de rariteiten van de Amerikaanse maatschappij. Een kritische en tegelijk muzikale kijk op het leven in de USA. Een mooie parodie op Prince zit er ook in namelijk bij het nummer Wild Wild Life.
Hieronder een fragment uit de film van David Byrne True Stories, het nummer "Love for Sale"van Talking Heads. Liefde te koop in allerlei soorten. Video clip van excellente kwaliteit met heerlijke chocolade figuurtjes!
Het beste nummer uit True Stories
Voor mij, nog steeds het beste nummer van het album, uit de film is "City of Dreams".
De tekst begint zo:
Here where you are standing
The dinosaurs did a dance
The indians told a story
Now it has come to pass
.......
En dan komt het Refrein
We live in a city of dreams
We drive on the highway of fire
Should we awake
And find it gone
Remember this, our favorite town
Een paar eenvoudige akkoorden, een simpel liedje, maar wat is het mooi en er zitten slide gitaar solo stukjes in die echt subliem zijn, bijvoorbeeld rond 1:33 min. Nooit gedacht dat David Byrne een country boy was.
Veel luisterplezier en muzikale groeten
Wim
zondag 30 oktober 2011
Zo klonken ze 20 jaar geleden: MC D'IZIMO'S
MC D'IZIMO'S, het popmuziek bandje waarin ik zo ongeveer tien jaar speelde kwam vorige maand in september 2011 terug bijeen in Sint-Laureins, het dorp waar ik mijn jeugd doorbracht en waar ik ben opgegroeid. Het was maar liefst 20 jaar geleden.
Bij de reünie van de Izimo's kon ik jammer genoeg niet aanwezig zijn. Twintig jaar geleden was ik er wel bij met mijn funky gitaar, de redelijk gehavende Fender Mustang, die ik nog steeds heb en waar ik momenteel eigenlijk niet zoveel op speel.
Ik kreeg een opname van het reünie optreden, waarvoor dank aan Bart Janssens, Izimo bassist van het eerste uur.
Nostalgie met de vrienden van 't Sentenaarke
Ja, nostalgie is het natuurlijk wel een beetje. We denken terug dan aan de tijd toen we elke week bijna samenkwamen om te repeteren en dan af en toe een optreden deden in een of ander jeugdhuis in de buurt.
De groep vrienden van het Jeugdhuis 't Sentenaarke uit Sint-Laureins ging dan meestal mee om te supporteren voor de band MC D'IZIMO'S.
Gratis Download van "Music is a Drug" van MC D'Izimo's
Hieronder staat een link naar het nummer "Music is a Drug", live gespeeld in Oostwinkel tijdens de lokale kermis daar in 1991.
De bezetting van MC D'IZIMO's toen was Jan Van Rie op de drums, Peter Van Holsbeke zang, Danny Vergauwe op de bas, Peter Verheecke op trombone, John Snauwaert saxofonist, Guy Buyck en Henk Dewilde trompet, Jan Schelstraete solo- en ondergetekende Wim Jonckheere slaggitaar of zoals velen meestal zeiden "funky"gitaar.
Het nummer is een eigen compositie en komt uit de tijd toen "Love is the drug" van Roxy Music veel te horen was, de New Wave tijd zeker?
Klik hier om Music is a Drug van MC D'IZIMO'S te downloaden
Muziek is een drug, het is een verslaving, daar gaat het liedje over. De baslijn is geïnspireerd op de bas van Sly & The Family Stone met het nummer "Thank You" (Falettimme Be Mice elf Agin) uit 1970.
Oproep voor foto's, video's, muziek van de MC D'izimo's
Hierbij doe ik een oproep aan allen die erbij waren, vrienden, ex-Izimo's, sympathizanten die er toen bij waren om nog foto's of ander materiaal door te sturen van MC D'Izimo's naar mijn emailadres anairmusic[at]gmail[punt]com.
Ik verwerk dit dan in één van de volgende blogposten met weer eens een ander nummer van de Izimo's of zo.
Wim The Funky1
Bij de reünie van de Izimo's kon ik jammer genoeg niet aanwezig zijn. Twintig jaar geleden was ik er wel bij met mijn funky gitaar, de redelijk gehavende Fender Mustang, die ik nog steeds heb en waar ik momenteel eigenlijk niet zoveel op speel.
Ik kreeg een opname van het reünie optreden, waarvoor dank aan Bart Janssens, Izimo bassist van het eerste uur.
Nostalgie met de vrienden van 't Sentenaarke
Ja, nostalgie is het natuurlijk wel een beetje. We denken terug dan aan de tijd toen we elke week bijna samenkwamen om te repeteren en dan af en toe een optreden deden in een of ander jeugdhuis in de buurt.
De groep vrienden van het Jeugdhuis 't Sentenaarke uit Sint-Laureins ging dan meestal mee om te supporteren voor de band MC D'IZIMO'S.
Gratis Download van "Music is a Drug" van MC D'Izimo's
Hieronder staat een link naar het nummer "Music is a Drug", live gespeeld in Oostwinkel tijdens de lokale kermis daar in 1991.
De bezetting van MC D'IZIMO's toen was Jan Van Rie op de drums, Peter Van Holsbeke zang, Danny Vergauwe op de bas, Peter Verheecke op trombone, John Snauwaert saxofonist, Guy Buyck en Henk Dewilde trompet, Jan Schelstraete solo- en ondergetekende Wim Jonckheere slaggitaar of zoals velen meestal zeiden "funky"gitaar.
Het nummer is een eigen compositie en komt uit de tijd toen "Love is the drug" van Roxy Music veel te horen was, de New Wave tijd zeker?
Klik hier om Music is a Drug van MC D'IZIMO'S te downloaden
Muziek is een drug, het is een verslaving, daar gaat het liedje over. De baslijn is geïnspireerd op de bas van Sly & The Family Stone met het nummer "Thank You" (Falettimme Be Mice elf Agin) uit 1970.
Oproep voor foto's, video's, muziek van de MC D'izimo's
Hierbij doe ik een oproep aan allen die erbij waren, vrienden, ex-Izimo's, sympathizanten die er toen bij waren om nog foto's of ander materiaal door te sturen van MC D'Izimo's naar mijn emailadres anairmusic[at]gmail[punt]com.
Ik verwerk dit dan in één van de volgende blogposten met weer eens een ander nummer van de Izimo's of zo.
Wim The Funky1
woensdag 19 oktober 2011
Funky Stuff
Funky Town BRT2 jaren tachtig
Wie me kent weet dat ik een liefhebber ben van de Funk muziek stijl. In de tijd van mijn legerdienst, lang geleden in de vorige eeuw was er Funky Town, een programma op Studio Brussel. Dat was in de jaren 80. Eén van de medewerkers was bovendien een soldaat kameraad, Michel Follet.
Dat waren de topdagen van 12 inch vinyl maxi singles met extra lange disco, soul en funk muziek, hoofdzakelijk van zwarte artiesten. Al Jarreau, The Four Tops, The Isley Brothers, Quincy Jones, The Reddings (Tune van Funky Town "The Awakening"), SOS Band, Stevie Wonder en nog vele anderen waaronder ook de Britse Level 42 bijvoorbeeld met de ongelooflijke basgitarist Mark King.
In die tijd is het zowat begonnen, mijn liefde voor de Funk muziek.
Waarom is funk zo onweerstaanbaar dansbaar?
Ik denk dat het komt door het zogenaamde verrassingseffect in het ritme. Vaak ligt er een accent op de zogenaamde downbeat en dat geeft dat swingende gevoel dat vrijwel iedereen tot bewegen aanzet. Een mooi voorbeeld hiervan en bovendien heel met een heel toepasselijke titel is. Funky Stuff van Kool & the Gang.
Deze live versie is maar liefst 7 minuten lang en bevat een prachtige trompet solo.
Ooit heb ik Kool & the Gang ook live gezien in het Koninklijk Circus in Brussel, een onvergetelijke funky ervaring. Die mannen kunnen een lekkere groove neerzetten.
Funky Nassau en Blues Brothers
Funk, Rhythm & Blues en Jazz en ook Soul behoren eigenlijk allemaal tot de grote familie van de zwarte muziek. Eén van mijn favoriete nummers in de funk muziek is te horen en te zien in de Blues Brothers 2000 film. Verder kwam ik ook nog een heel swingende versie van Funky Nassau tegen gespeeld door Quantic Soul Orchestra, opgedragen aan "All the ladies in the house". De originele versie van Funky Nassau is van de niet zo bekende groep The Beginning of the End.
Wie me kent weet dat ik een liefhebber ben van de Funk muziek stijl. In de tijd van mijn legerdienst, lang geleden in de vorige eeuw was er Funky Town, een programma op Studio Brussel. Dat was in de jaren 80. Eén van de medewerkers was bovendien een soldaat kameraad, Michel Follet.
Dat waren de topdagen van 12 inch vinyl maxi singles met extra lange disco, soul en funk muziek, hoofdzakelijk van zwarte artiesten. Al Jarreau, The Four Tops, The Isley Brothers, Quincy Jones, The Reddings (Tune van Funky Town "The Awakening"), SOS Band, Stevie Wonder en nog vele anderen waaronder ook de Britse Level 42 bijvoorbeeld met de ongelooflijke basgitarist Mark King.
In die tijd is het zowat begonnen, mijn liefde voor de Funk muziek.
Waarom is funk zo onweerstaanbaar dansbaar?
Ik denk dat het komt door het zogenaamde verrassingseffect in het ritme. Vaak ligt er een accent op de zogenaamde downbeat en dat geeft dat swingende gevoel dat vrijwel iedereen tot bewegen aanzet. Een mooi voorbeeld hiervan en bovendien heel met een heel toepasselijke titel is. Funky Stuff van Kool & the Gang.
Deze live versie is maar liefst 7 minuten lang en bevat een prachtige trompet solo.
Ooit heb ik Kool & the Gang ook live gezien in het Koninklijk Circus in Brussel, een onvergetelijke funky ervaring. Die mannen kunnen een lekkere groove neerzetten.
Funky Nassau en Blues Brothers
Funk, Rhythm & Blues en Jazz en ook Soul behoren eigenlijk allemaal tot de grote familie van de zwarte muziek. Eén van mijn favoriete nummers in de funk muziek is te horen en te zien in de Blues Brothers 2000 film. Verder kwam ik ook nog een heel swingende versie van Funky Nassau tegen gespeeld door Quantic Soul Orchestra, opgedragen aan "All the ladies in the house". De originele versie van Funky Nassau is van de niet zo bekende groep The Beginning of the End.
Abonneren op:
Posts (Atom)











